આજની પેઢીએ ખાસ વાંચવા જેવું... શું નથી તેની પાસે ?

13 Feb, 2018

 આજની પેઢી પાસે શું નથી ?

 
એમની બુદ્ધિ...
ભલભલાને પાણી પીવડાવે એવી !
 
એમને મળતી સગવડો...
કેટલી બધી !
 
જ્ઞાન મેળવવા માટેના રિસોર્સ...
ઢગલાબંધ !
 
ફેમિલીનો સહકાર...
સતત !
 
અરે !
એમ કહું તો ચાલે કે -
માતા-પિતા એમના પ્રોગ્રામ કે ટાઈમટેબલને પ્રાયોરિટી આપે...
અને,
પછી જ પોતાનો કોઈ પ્રોગ્રામ બનાવે !!
 
સુખ સગવડના સાધનો ?
એના વગર તો જીવાય જ કેમ !
 
ખુદ માતા કે પિતા જુનો ફોન વાપરે,
 
સ્કૂટર જુનું થયું હોય તો ચલાવી લે...
પણ,
દીકરાને બાઈક કે દીકરીને સ્કૂટી તો નવું જ અપાવે !!
 
ટ્યુશન...
સ્કુલની મોટી ફી દેવું કરીને પણ અરેન્જ કરી આપે !
 
અને,
છતાં આજની પેઢી,
આજનો યુવાન કે યુવતીના ચહેરા પર કોઈ ખુશી કેમ નથી ?
આ પેઢી ઉદાસ કેમ છે ?? 
 
૪૦-૫૦ વર્ષ કે એથી મોટી વયના લોકોને યાદ હશે કે -
માતા-પિતાને ખબર પણ ના હોય કે... પોતાનું બાળક કયા ધોરણમાં ભણે છે ! 
 
અરે,
આજે સ્કુલમાં સાહેબે તમને બોલાવ્યા છે, એવું પિતાજીને કહેવામાં પણ ડર લાગતો !
 
કારણકે -
આપને જ કોઈ ભૂલ કરી હશે...
અને,
ફરિયાદ કરવી હશે...
- એમ માની પપ્પાના હાથનો લાફો પહેલાં પડી જતો !
 
અને,
“ભણે છે તો શું થયું ?
બજારનાં નાનાં-મોટાં કામ તો તારે જ કરવાના..”
 
અથવા,
 
દીકરી હોય તો ઘરનાં કામ, !
-આવો સંવાદ દરેકના જીવનમાં થયો હશે...
 
અરે ભલું હોય તો -
પપ્પાની દુકાન સંભાળવા પણ જવું પડતું. 
 
લેસન કરવાની જવાબદારી તો આપણી જ ! 
 
એના માટે કોઈ સ્પેશિયલ સમય નહોતો ફાળવાતો... 
 
અને ટ્યુશન ?
 
એ શું વળી ?
 
“સ્કુલમાં ઢોર ચારે છે...
તો તારે ટ્યુશન રખાવવું પડે ?”
-આ ડાયલોગ પણ ઘણાં બધાએ સાંભળ્યો હશે !
 
અને,
ટ્યુશન રખાવનાર બાળક સહુથી ડફોળ ગણાતો...
 
એટલે જો શિક્ષક બાળકને ટ્યુશન રખાવવાનું કહે...
તો -
બાળકને અને વાલીને ડૂબી મરવા જેવું લાગતું  !!
 
છતાં ચહેરા પર ખુશી કેટલી હતી !
 
કોઈ બોર્નવીટા કે હોર્લીક્સ વાળું દૂધ નહોતું મળતું... 
 
અને,
છતાં એ વખતે પણ હાઈટ વધતી હતી... 
અને,
શક્તિ અત્યારના બાળક કરતાં વધુ રહેતી !  
 
સ્કુલેથી આવી દૂધ પીને સીધા ગલીમાં કે પોળમાં રમવા જતા રહેવાનું...
અને,
માટીમાં રમીને ધૂળવાળા થઈને પાછા આવવાનું...
અને,
કેટલો સંતોષ !
 
ક્યારેય આપણને એ માટીમાં રમવાથી ઇન્ફેકશન નહોતું થતું !
 
થોડો તાવ આવતો તો -
ઉકાળાથી જ મટી જતો !
 
વળી,
ઘરમાં પિતાને પણ ખબર ના પડતી...
 
અત્યારની જેમ કોઈ ખોટાં લાડ નહિ...
અને,
છતાં બધાં જ બાળક ખુશ રહેતાં !
 
કોઈના જીવનમાં -
કોઈ ટેન્શન નહીં...
 
અને હા,
ખાલી એ દિવસ થોડો ટેન્શન વાળો જાય...
જ્યારે રિઝલ્ટ પર પપ્પાની સહી લેવાની હોય !
 
અને,
રીઝલ્ટ ખરાબ હોય...
પણ,
પપ્પા લડે કે એકાદ લાફો મારી દે...
 
તો -
૧૦ મીનીટમાં ભૂલી જવાનું !
 
એ મારા પપ્પા કે મમ્મી છે... 
મારે પણ ખરાં !
 
અને અત્યારે ?
 
માતા-પિતાથી બાળકને ઉંચા અવાજે બોલાય પણ નહીં...
 
બાળકનું ધાર્યું ના થાય તો -
એ ડીપ્રેશનમાં જતું રહે !
 
શિક્ષક એને લઢી ના શકે...
તો મારવાની વાત જ ક્યાંથી ?
 
દરેક બાળક ભીડ વચ્ચે એકલતા અનુભવે છે...
 
પોતાની જીદ પૂરી ના થાય તો -
ડીપ્રેશન આવી જાય !
 
અને એટલી હદે કે -
બાળક આત્મઘાતી પગલું ભરતાં પણ વિચાર નથી કરતું !!
 
અત્યારનાં દરેક માતા-પિતા મારી સાથે સહમત થશે કે... 
 
આપણે એને પૂછીએ કે  -
”બેટા, ક્યાં જાય છે ?”
 
તો જવાબ આ જ હોય કે -
“ બહાર જઉં છું. “
 
કોઈ વાતનો સીધો જવાબ નહિ...
અને,
છતાં માબાપથી કશું કહેવાય નહી !
 
બસ,
સમસમીને બેસી રહેવાનું... 
 
ક્યાં લઇ જઈ રહ્યા છીએ આપણે આપણી આ નવી પેઢીને ?
 
પશ્ચિમી સંસ્કૃતિનું આંધળું અનુકરણ આપણને એક ઊંડા કૂવામાં ધકેલી રહ્યું છે... 
- એનું ભાન છે ?
 
પાણી માગે તો -
દૂધ હાજર કરી દેનારા માતા-પિતા સમજતા કેમ નથી કે -
એ પોતાના જ બાળકને પાંગળું બનાવી રહ્યા છે !
 
થોડું પણ 'સ્ટ્રેસ' ના આપવું...
એ આપણો 'પ્રેમ' હોઈ શકે...
 
પણ,
એનાથી એ બાળક ભવિષ્યમાં આવનારા સ્ટ્રેસને હેન્ડલ નહિ કરી શકે  !
 
કાં તો ડીપ્રેશનનો ભોગ બનશે...
અથવા તો -
આત્મઘાતી પગલું ભરશે...
- એ કેમ નથી વિચારતા, ?
 
‘ના’ સાંભળવાની આદત નહિ હોવાને કારણે  -
ભવિષ્યમાં કોઈ વ્યક્તિ એને ‘ના’ કહેશે...
તો -
એને પોતાનો 'અહમ' ઘવાશે...
 
અને,
ના કરવાનું કરી બેસશે એનું શું ?
 
વસ્તુઓ માગ્યા પહેલાં જ મળી જતી હોય...
 
એને પછી -
ભવિષ્યમાં ધીરજ રહેશે ખરી ?
 
તમારું બાળક તમને ઈમ્પોર્ટન્ટ છે...
 
એટલું જ મહત્વનું સમાજમાં પગ મુકશે ત્યારે બધા ગણશે એને ?
 
એ સ્વાર્થી બનીને કોઈને ગણે જ નહિ અને છતાં આપણા તરફથી જે વાત્સલ્ય એને મળે છે,
એવું જ વ્હાલ એને સમાજમાંથી નહિ મળે ! 
(કારણકે સામેની વ્યક્તિ પણ આવી રીતે ઉછરેલી વ્યક્તિ હશે ને !)
 
ત્યારે શું થશે એનો વિચાર કર્યો કોઈ દિવસ ?
 
ચાલો,
 
આજે નવાવર્ષના દિવસે થોડું આપણે સુધારવાનો નિર્ણય લઈએ.
 
આપણે આપણા બાળકને 'સામાન્ય' દેખાતા...
 
પરંતુ,
ભવિષ્યમાં થનારા મોટાં જોખમો સામે રક્ષણ આપનારા ગુણો શીખવાડીશું.
 
એના માટે માતા-પિતાએ થોડું કઠોર બનવું પડશે !
 
જો હીરાને ઘસવાવાળી પોલિશ કરવાવાળી એમ્રી થોડી કઠોર અને કર્કશ નહિ હોય...
 
તો -
હીરાની કિંમત નજીવી બની જશે !
કેમકે - 
એ પોલીશ જ નહિ કરાયેલો હોય એટલે !
 
દિલમાં દુ:ખ તો થાય...
 
છતાં પણ બાળકને ધીરજ,
‘ના’ સાંભળવાની ટેવ,
મોટાઓનો આદર કરવાની ટેવ
અને,
પ્રોબ્લેમ સોલ્વ કવાની કેપેસીટી...
આ બધું જ શીખવાડવું પડશે.
 
દુનિયા ક્યારેય એટલી નવરી નથી કે -
તમારા બાળકની સતત ઢાલ બનીને રહે ! 
 
જો આ ગુણો એનામાં આવશે...
તો -
ફક્ત હેપ્પી ન્યુ ઈયર નહિ...
પણ,
આપણી અને એમની લાઈફ પણ 'હેપ્પી' બની જશે !!
 
સોરી,
થોડી ભાષા કઠોર વાપરી છે...
પણ,
એ મારી આજની યુવાપેઢી વિશેની ચિંતા છે...
તો એને 'ક્ષમ્ય' ગણશો !!

Loading...

Loading...